Wzorce aktywacji mózgu u osób zagrożonych chorobą Alzheimera ad 5

Jednak wyniki dla obu grup mieściły się w normalnym zakresie dla tej grupy wiekowej. Rysunek 1. Rycina 1. Statystyczne mapy parametryczne mózgu służące do oceny wydajności pacjentów w testach aktywacji pamięci u nosicieli allelu APOE .4 i nosicieli allelu .3 APOE. Trójwymiarowe interpretacje powierzchni mózgu są pokazane na szaro, a kolorowe obszary wskazują obszary o znacznie zwiększonej intensywności sygnału MRI podczas okresów uczenia się lub przywoływania w porównaniu z okresami odpoczynku. Intensywność sygnału wzrosła istotnie w lewym dolnym obszarze czołowym, prawej przedczołowej kory, poprzecznie skurczowej żyle czasowej obustronnie oraz w lewej tylnej części skroniowej i dolnej okolicy ciemieniowej w obu grupach. Jednak zarówno zakres, jak i intensywność aktywacji były większe wśród nosicieli allelu .4 APOE. Nosiciele allelu .4 APOE również mieli znaczny wzrost w lewym rejonie parhipokampa (współrzędne Talairacha i Tournoux atlas, -12, -38 i -10), lewa grzbietowa kora przedczołowa (-56, 0 i 34; -50 , -5 i 44), oraz w płatach ciemieniowych dolnych i górnych (odpowiednio -48, -52 i 44 oraz -20, -80 i 26) i przednim zakręcie obręczy (12, 20 i 32) . Bezpośrednie porównania nosicieli allelu .4 APOE i nosicieli allelu .3 APOE (dolny panel, który pokazuje różnicę między nosicielami) dodatkowo wykazały większy zakres i wielkość aktywności w lewym regionie przedczołowym (współrzędne atlasu -60, 2, i 14 i -54, -18, i 32) i obustronnie oczodołowym, górnym skroniowym i gorszym i lepszym rejonem ciemieniowym w nośnikach allelu .4 APOE.
W statystycznej analizie mapowania parametrycznego stwierdziliśmy znaczny wzrost natężenia sygnału MRI podczas okresów uczenia się lub okresów przypominania w porównaniu z okresami odpoczynku dla wszystkich osobników, niezależnie od statusu allelu APOE (rysunek 1). Konkretnie, w obu grupach uczenie się lub wywoływanie powodowało wzrost intensywności sygnału w lewym dolnym obszarze czołowym (obszar Broca), prawą kórkę przedczołową, poprzeczne skronie czasowe bilateralnie i lewe tylne skroniowe i dolne obszary ciemieniowe (obszar Wernickego). Jednak zakres i intensywność aktywacji w tych regionach były większe u nosicieli allelu .4 APOE niż u nosicieli allelu .3 APOE, a także u tych osobników wystąpił znaczny wzrost (ryc. 1). Wielkość wzrostu była większa w lewej półkuli. Na przykład w płat ciemieniowy intensywność sygnału wzrosła o 888 wokseli w lewej półkuli, w porównaniu z 44 po prawej.
Bezpośrednie porównania natężenia sygnału podczas samych okresów uczenia się lub przypomnienia (ignorowanie okresów odpoczynku) wykazały, że sygnał był bardziej intensywny wśród nosicieli allelu .4 APOE w lewym przedczołowym i obustronnym oczodołowym, górnym czasie skroniowym oraz gorszych i wyższych regionach ciemieniowych , wskazując, że różnice między grupami wynikały z różnic w sposobie funkcjonowania mózgu podczas zadania aktywacji pamięci, a nie podczas stanu spoczynkowego.
Rysunek 2
[hasła pokrewne: chloropikryna, zrosty opłucnowe, bronchopneumonia leczenie ]
[hasła pokrewne: zrost opłucnowy, oddychanie tkankowe, wstrząs pourazowy ]