Wstrzymywanie i wycofywanie wsparcia na wypadek życia od krytycznie chorego ad 8

Podobnie, kilka badań nakreśliło złe rokowanie u pacjentów z przerzutowym rakiem lub AIDS i ciężką niewydolnością oddechową spowodowaną pneumocystycznym zapaleniem płuc.14 15 16 17 18 Oczekiwania członków rodziny o złym wyniku z zaburzeń, takich jak zaawansowany rak i ciężkie urazy głowy, mogą wpłynęły na nich, aby zgodzić się z zaleceniami lekarzy, aby ograniczyć opiekę u takich pacjentów. Niedawne badania pacjentów, którzy przeżyli terapię na oddziale intensywnej terapii oraz rodziny zmarłych tam pacjentów, ujawniły, że grupy te rezygnowałyby z intensywnej opieki, gdyby chory miał niewielką nadzieję lub nie miał żadnej nadziei na wyleczenie lub był w ciężkim stanie neurologicznym.19 W przeciwieństwie do tego wynik leczenia pacjentów z niewydolnością wielonarządową lub niewydolnością oddechową niezwiązaną z rakiem lub AIDS był mniej pewny, nawet gdy zastosowano wskaźnik ciężkości choroby układu ostrej fizjologii i przewlekłego systemu oceny stanu zdrowia (APACHE II). 20 21 22 23 24 25 Dlatego lekarze prawdopodobnie rozważają wstrzymanie lub wycofanie leczenia od tych pacjentów dopiero w późniejszym czasie w trakcie choroby. Jasne jest, że definicja w dalszych badaniach podgrup pacjentów ze szczególnie słabymi prognozami ułatwiłaby podejmowanie bardziej obiektywnych decyzji dotyczących leczenia podtrzymującego życie.
Po drugie, pacjenci często nie byli w stanie uczestniczyć w dyskusjach na temat zaprzestania leczenia podtrzymującego życie, ale stwierdziliśmy, że członkowie rodziny byli gotowi wziąć czynny udział w tych decyzjach. Praktycznie wszystkie rodziny biorące udział w naszym badaniu poparły zalecenia lekarzy dotyczące wstrzymania lub wycofania leczenia lub wydania takich zaleceń samym lekarzom. W kilku przypadkach, w których rodziny początkowo nie zgodziły się z zaleceniami, pozwolenie im na kilka dni zasmucenia i zaakceptowania ciężkości choroby było korzystne. Chociaż dyskusje z rodzinami mogą być czasochłonne i trudne, zgadzamy się z Ruark i in.1.1, że mają one ogromne znaczenie. Zgodnie z naszymi ustaleniami, obawy, że rodziny będą domagać się opieki, która nie jest wskazana medycznie, są prawie zawsze bezpodstawne. We względnie rzadkim przypadku, gdy pacjenci byli niekompetentni, a ich rodziny niedostępne, lekarze prowadzący zdecydowali, kiedy zainicjować wstrzymanie lub wycofanie wsparcia na życie po konsultacji z innymi kolegami – podejście zgodne z etyczną zasadą dobroczynności.
Po trzecie, rzadko dostępne były szczegółowe zalecenia od pacjentów wyrażające preferencje dotyczące opieki. Ponadto istnienie takich dyrektyw nie spowodowało znaczącego skrócenia pobytu na oddziale intensywnej opieki medycznej, z wyjątkiem przypadków czterech pacjentów z chorobą podstawową. Dane te potwierdzają tezę, że użyteczność żywej woli może być zmniejszona w przypadku nagłej, katastrofalnej choroby, w której rokowanie jest niepewne, pacjenci nie są kompetentni, a ich rodziny i lekarze chcą zapewnić agresywne leczenie. 26 trwałe pełnomocnictwo byłoby bardziej pomocne w takich okolicznościach, jest niejasne, ponieważ nikt z naszych pacjentów ich nie przygotował.
Po czwarte, szczególne znaczenie miały decyzje dotyczące resuscytacji krążeniowo-oddechowej i wentylacji mechanicznej
[przypisy: sole amonowe, opalescencja, badania ginekologiczne rodzaje ]