Wpływ dożylnego omeprazolu na krwawienie nawracające po endoskopowym leczeniu krwawiących wrzodów trawiennych czesc 4

Charakterystyka linii podstawowej 240 pacjentów. Łącznie 120 pacjentów zostało losowo przydzielonych do otrzymania wlewu omeprazolu, a 120 do otrzymania placebo. Badane grupy były podobne pod względem cech demograficznych, częstości występowania i rodzajów współistniejących chorób, nasilenia krwawienia podczas prezentacji, czynników ryzyka wystąpienia wrzodów, lokalizacji i wielkości owrzodzeń oraz objawów krwawienia (Tabela 1). Wszyscy oprócz jednego pacjenta, który był w grupie placebo, ukończyli przypisaną infuzję zgodnie z protokołem. Pacjent wycofał się z badania pierwszego dnia infuzji. W żadnej z grup nie zgłoszono żadnego działania niepożądanego związanego z infuzją. Tabela 2. Tabela 2. Wyniki po terapii endoskopowej. Rycina 1. Rycina 1. Kaplan-Meier szacuje prawdopodobieństwo, że krwawienie nie powtórzy się w ciągu 30 dni po endoskopowym leczeniu. Krwawienie powróciło w ciągu 30 dni po leczeniu u 8 pacjentów (6,7 procent) w grupie z omeprazolem, w porównaniu z 27 (22,5 procent) w grupie placebo (współczynnik ryzyka, 3,9, przedział ufności 95 procent, 1,7 do 9,0). Po dostosowaniu do współzmiennych rozmiaru i umiejscowienia wrzodów, obecności lub braku współistniejących chorób i choroby wrzodowej w wywiadzie oraz stopnia American Society of Anesthesiology w modelu proporcjonalnych hazardów Coxa, współczynnik ryzyka wynosił 3,9 (95 procent przedział ufności, od 1.7 do 9.1). Nawracające krwawienie występowało najczęściej w okresie wlewu (tj. W ciągu pierwszych trzech dni), występowało u 5 pacjentów (4,2 procent) w grupie z omeprazolem i 24 (20 procent) w grupie placebo (względne ryzyko, 4,80; przedział ufności, 1,89 do 12,2; P <0,001) (tabela 2). Do 7 dnia 7 pacjentów z grupy omeprazolu (5,8 procent) miało nawracające krwawienie, w porównaniu z 26 (21,7 procent) w grupie placebo (względne ryzyko, 3,71, 95 procent przedziału ufności, 1,68 do 8,23, P <0,001). W 7 dniu prawdopodobieństwo, że krwawienie nie powtórzy się, wynosi 94,2% w grupie z omeprazolem i 78,3% w grupie placebo (Figura 1).
Kiedy analizowaliśmy częstość nawracających krwawień zgodnie z endoskopowymi objawami krwawienia podczas prezentacji, częstość była istotnie różna między grupami dla aktywnego krwawienia wrzodów i wrzodów z widocznymi naczyniami bez krwawienia. Nawracające krwawienie w ciągu 30 dni po leczeniu endoskopowym występowało rzadziej w grupie leczonej omeprazolem niż w grupie placebo u pacjentów, którzy czynnie krwawili z powodu owrzodzeń podczas prezentacji (3 vs. 10 pacjentów, P = 0,04) lub z owrzodzeniami z widocznymi naczyniami bez krwawienia (5 vs 17 pacjentów, p = 0,02).
Średnia (. SD) liczba jednostek transfuzji krwi w 30 dni po endoskopii była istotnie mniejsza w grupie omeprazolu niż w grupie placebo (2,7 . 2,5 vs. 3,5 . 3,8 jednostki, P = 0,04). Różnica była prawdopodobnie związana z leczeniem, ponieważ średnia liczba jednostek przetoczonych przed leczeniem endoskopowym była podobna w obu grupach (odpowiednio 1,0 . 1,3 i 1,1 . 1,5 jednostki, P = 0,46). Liczba jednostek przetoczonych po leczeniu endoskopowym była znacznie mniejsza w grupie leczonej omeprazolem niż w grupie placebo (1,7 . 1,9 vs. 2,4 . 3,2 jednostki, p = 0,03).
Czas hospitalizacji był znacznie krótszy u pacjentów z grupy omeprazolu niż u pacjentów w grupie placebo
[przypisy: chemoreceptory, lekoklar forte opinie, nitkowiec ludzki ]
[więcej w: czynniki ryzyka cukrzycy typu 2, białko opalescencja, niewydolność jelit ]