stoki narciarskie jaworzyna krynicka ad 6

Prognozy Kaplan-Meier skumulowanego występowania śmierci, ponownego zawału lub udaru w ciągu pierwszych sześciu miesięcy po randomizacji. Do obliczenia wartości P użyto testu log-rank. Po sześciu miesiącach częstość zgonu, ponownej infekcji lub udaru (nie zaobserwowano żadnego przypadku udaru w czasie obserwacji) wyniosła 8,5% w grupie stentów, w porównaniu z 23,2% w grupie alteplazowej (względne ryzyko, 0,34; przedział ufności, 0,13 do 0,88) (rysunek 1). Łączna częstość zgonów w tym okresie wyniosła 4,2% w grupie stentów i 13,0% w grupie alteplazy (ryzyko względne, 0,31, przedział ufności 95%, od 0,08 do 1,16). Rewaskularyzacja tętnicy związanej z zawałem była konieczna u 10,0% pacjentów w grupie stentów i 34,9% pacjentów w grupie alteplazy (ryzyko względne 0,24; przedział ufności 95%, od 0,11 do 0,57). Continue reading „stoki narciarskie jaworzyna krynicka ad 6”

Terapia przeciwpłytkowa w praktyce klinicznej

W pewnym momencie terapia przeciwpłytkowa była ograniczona do aspiryny i dipirydamolu jako wtórnych lub pierwotnych środków zapobiegawczych. Dziś jednak mamy do czynienia z dramatyczną rewolucją w tej dziedzinie z szybkim rozwojem antagonistów receptorów, inhibitorów adhezji płytek krwi i inhibitorów metabolicznych. Terapia przeciwpłytkowa w praktyce klinicznej próbuje wprowadzić tę rewolucję do lekarzy praktykujących przede wszystkim w dziedzinie medycyny sercowo-naczyniowej. Lista autorów ilustruje, że wielu specjalistów w tej dziedzinie to teraz także specjaliści od płytek. Książka ma cztery sekcje: wprowadzenie do koagulacji i funkcji płytek krwi, rozdział na temat różnych leków przeciwpłytkowych, rozdział dotyczący zastosowań klinicznych oraz rozdział poświęcony przyszłym kierunkom. Continue reading „Terapia przeciwpłytkowa w praktyce klinicznej”

Terapia prawastatyną a ryzyko udaru mózgu ad 5

Obrazowania nie wykonano u 45 pacjentów z grupy placebo i 31 pacjentów z grupy prawastatynowej. W grupie placebo 231 udarów wystąpiło u 204 z 4502 pacjentów (4,5 procent), a w grupie otrzymującej prawastatynę 188 udarów wystąpiło u 169 z 4512 pacjentów (3,7 procent), względna redukcja ryzyka o 19 procent (95 procent przedział ufności, od 0 do 34%, P = 0,05) (tabela 2 i wykres 1A). To zmniejszenie ryzyka odpowiada wystąpieniu udarów u 8 pacjentów na 1000 pacjentów leczonych prawastatyną zamiast placebo przez sześć lat. Udary niehemorytmiczne wystąpiły u 4,4% pacjentów przypisanych do grupy placebo iu 3,4% osób przypisanych do prawastatyny, względnej redukcji ryzyka o 23% (przedział ufności 95%, od 5 do 38%, P = 0,02) (ryc. 1B). Continue reading „Terapia prawastatyną a ryzyko udaru mózgu ad 5”

Wpływ dożylnego omeprazolu na krwawienie nawracające po endoskopowym leczeniu krwawiących wrzodów trawiennych czesc 4

Charakterystyka linii podstawowej 240 pacjentów. Łącznie 120 pacjentów zostało losowo przydzielonych do otrzymania wlewu omeprazolu, a 120 do otrzymania placebo. Badane grupy były podobne pod względem cech demograficznych, częstości występowania i rodzajów współistniejących chorób, nasilenia krwawienia podczas prezentacji, czynników ryzyka wystąpienia wrzodów, lokalizacji i wielkości owrzodzeń oraz objawów krwawienia (Tabela 1). Wszyscy oprócz jednego pacjenta, który był w grupie placebo, ukończyli przypisaną infuzję zgodnie z protokołem. Pacjent wycofał się z badania pierwszego dnia infuzji. Continue reading „Wpływ dożylnego omeprazolu na krwawienie nawracające po endoskopowym leczeniu krwawiących wrzodów trawiennych czesc 4”

urszula wysocka zielonka czesc 4

W czasie obu pomiarów sprawdzano dokładność spektrometru, mierząc ją względem standardu kwasu mrówkowego, i wprowadzano drobne poprawki (<10%). Jakiekolwiek systematyczne odchylenie od tej metody oznaczania ilościowego zaniża faktyczne stężenie glikogenu, ponieważ oznaczenie ilościowe opiera się na założeniu, że 100 procent objętości nóg obserwowanych przez cewkę powierzchniową jest tkanką mięśniową. Powtarzalność pomiaru podstawowego stężenia glikogenu ustalono na podstawie powtarzających się pomiarów u zdrowych osób w zakresie 10% rzeczywistej wartości.3 Wzrost stężenia glikogenu w mięśniach podczas każdego 15,5-minutowego okresu obliczono z równania przedstawionego poniżej. 15,5-minutowy przyrost intensywności pików glikogenu C-1, (.Gly), został podzielony przez intensywność podstawowego piku glikogenu, (Gly0). Pomnożenie tego stosunku przez podstawowe stężenie glikogenu, [Gly0] i procent 13C, który występuje naturalnie (1,1 procent) i podzielenie przez wzbogacenie glukozy w 13C powyżej naturalnej liczebności izotopu, (PG), zmierzone podczas tego okresu, dało wzrost stężenia glikogenu, [.Gly]: każdy przyrost został dodany do poprzedniego stężenia, a nachylenie obliczono za pomocą analizy regresji liniowej, aby uzyskać szybkość syntezy glikogenu. Continue reading „urszula wysocka zielonka czesc 4”

Hiperurykemia i dna wywołane cyklosporyną

Czy Lin i in. (Wydanie 3 sierpnia) przedstawiają swoje zalecenia dotyczące leczenia pacjentów po przeszczepieniu z dnawym zapaleniem stawów. Opieka nad tymi pacjentami jest skomplikowana przez istnienie potencjalnie poważnych interakcji lekowych między allopurinolem i azatiopryną. Allopurinol jest inhibitorem oksydazy ksantynowej i ważną częścią armamentarium do leczenia dny moczanowej. Azatiopryna jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym głównie z cyklosporyną i prednizonem w zapobieganiu odrzuceniu narządu u biorców przeszczepów. Continue reading „Hiperurykemia i dna wywołane cyklosporyną”

Wstrzymywanie i wycofywanie wsparcia na wypadek życia od krytycznie chorego ad 8

Podobnie, kilka badań nakreśliło złe rokowanie u pacjentów z przerzutowym rakiem lub AIDS i ciężką niewydolnością oddechową spowodowaną pneumocystycznym zapaleniem płuc.14 15 16 17 18 Oczekiwania członków rodziny o złym wyniku z zaburzeń, takich jak zaawansowany rak i ciężkie urazy głowy, mogą wpłynęły na nich, aby zgodzić się z zaleceniami lekarzy, aby ograniczyć opiekę u takich pacjentów. Niedawne badania pacjentów, którzy przeżyli terapię na oddziale intensywnej terapii oraz rodziny zmarłych tam pacjentów, ujawniły, że grupy te rezygnowałyby z intensywnej opieki, gdyby chory miał niewielką nadzieję lub nie miał żadnej nadziei na wyleczenie lub był w ciężkim stanie neurologicznym.19 W przeciwieństwie do tego wynik leczenia pacjentów z niewydolnością wielonarządową lub niewydolnością oddechową niezwiązaną z rakiem lub AIDS był mniej pewny, nawet gdy zastosowano wskaźnik ciężkości choroby układu ostrej fizjologii i przewlekłego systemu oceny stanu zdrowia (APACHE II). 20 21 22 23 24 25 Dlatego lekarze prawdopodobnie rozważają wstrzymanie lub wycofanie leczenia od tych pacjentów dopiero w późniejszym czasie w trakcie choroby. Jasne jest, że definicja w dalszych badaniach podgrup pacjentów ze szczególnie słabymi prognozami ułatwiłaby podejmowanie bardziej obiektywnych decyzji dotyczących leczenia podtrzymującego życie.
Po drugie, pacjenci często nie byli w stanie uczestniczyć w dyskusjach na temat zaprzestania leczenia podtrzymującego życie, ale stwierdziliśmy, że członkowie rodziny byli gotowi wziąć czynny udział w tych decyzjach. Continue reading „Wstrzymywanie i wycofywanie wsparcia na wypadek życia od krytycznie chorego ad 8”

Cathepsin D i rokowanie w raku piersi ad 5

Terapia adiuwantowa nie wydawała się wprowadzać uprzedzeń; chociaż pacjenci z chorobą z dodatnim węzłem nie otrzymywali takiego samego leczenia adiuwantowego, nie było znaczącej różnicy między pacjentami z wysokimi poziomami katepsyny D a pozostałymi w odniesieniu do proporcji otrzymujących uzupełniającą terapię endokrynną lub chemioterapię adiuwantową. Katepsyna D w wieloczynnikowych analizach prognostycznych
Ryc. 4. Ryc. 4. Continue reading „Cathepsin D i rokowanie w raku piersi ad 5”

Tiazydowe leki moczopędne i częstość złamań stawu biodrowego ad 5

Związek nie był znaczący w żadnej społeczności, ponieważ wszystkie przedziały ufności obejmowały 1,0. Gdy ryzyko zostało podsumowane we wszystkich społecznościach, względne ryzyko związane z modelem regresji Coxa dostosowującym czynniki ryzyka pod względem płci, wieku i złamania biodra wynosiło 0,68 (95% przedział ufności, 0,49 do 0,94). Ostateczne modele wielowymiarowe obejmowały wiek, upośledzoną ruchomość i wskaźnik masy ciała, z których każdy był silnie i znacząco związany z ryzykiem złamania biodra. Stosowano także palenie płciowe i aktualne ze względu na ich związek ze złamaniem biodra we wstępnych modelach, które dostosowywały się wyłącznie do wieku. Nie zwiększyły one niezależnie ryzyka złamania biodra. Continue reading „Tiazydowe leki moczopędne i częstość złamań stawu biodrowego ad 5”