Cathepsin D i rokowanie w raku piersi cd

Rozdzielone białka transblokowano do 0,45 .m membrany nitrocelulozowe (Schleicher i Schuell) przy 200 mA przez 16 godzin w temperaturze 4 ° C metodą Towbina i wsp. 13 Po zatkaniu 5% zagęszczonym mlekiem (goździkiem) przez jedną godzinę, plamki inkubowano z króliczą poliklonalną surowicą odpornościową (1: 1000) wytworzoną wobec oczyszczonej ludzkiej katetozyny łożyskowej D14 w 4 ° C przez noc, a następnie przez dwie godziny z całym przeciwciałem znakowanym 125I oślim skierowanym przeciwciało (100 000 cpm na mililitr; Amersham). Po przemyciu bloty wystawiono na promieniowanie rentgenowskie X-omat (Kodak) w temperaturze -70 ° C z użyciem ekranów intensyfikujących. Poziom białka katepsyny D w poszczególnych nowotworach określono przez densytometryczne skanowanie pasma 34 kd na filmach autoradiograficznych w spektrofotometrze Beckman DU-7 i obliczono jako jednostki katepsyny D w porównaniu z naszym standardem laboratoryjnym MCF-7. Analiza statystyczna
Analizy wolnego od choroby i całkowitego przeżycia przeprowadzono za pomocą metody Kaplana-Meiera15 dla zmiennych podzielonych na dychotomię i częściowo nieparametrycznego modelu regresji Coxa16 17 18 dla zmiennych ciągłych. Testy różnic między krzywymi zostały wykonane za pomocą testu log-rank dla ocenzurowanych danych przetrwania.19 Model Coxa zastosowano również do oceny różnych kombinacji i interakcji czynników prognostycznych w sposób wielowymiarowy. Charakterystyką pacjentów objętych analizą był stan receptora estrogenu i progesteronu, ploidalność DNA, liczba dodatnich pachowych węzłów chłonnych, wielkość guza pierwotnego oraz wiek pacjenta w chwili rozpoznania. Wszystkie obliczenia zostały wykonane przy użyciu Biomedycznych programów komputerowych (seria P, 1985) .20.
Wyniki
Katepsyna D w próbkach nowotworowych
Rysunek 1. Rysunek 1. Półwykończenie katepsyny D w próbkach nowotworowych za pomocą analizy Western Blot. Dolna część rysunku pokazuje pasmo katepsyny D o 34 kd. Górna część pokazuje skan densytometryczny tych pasm.
Figura 2. Figura 2. Dystrybucja stężenia katepsyny D w 199 guzowatych-negatywnych i 198 guzowatych nowotworach piersi. Strzałki wskazują medianę stężeń: 36 jednostek w guzach węzłowych i 69 w guzach z dodatnim węzłem.
Poziomy katepsyny D zmierzono w 397 pierwotnych guzach sutka z zastosowaniem półilościowej procedury Western blot opisanej powyżej. Typową analizę Western kilku guzów i odpowiedni skan densytometryczny regionu 34 kd autoradiogramu pokazano na Figurze 1. Trzy stężenia stałego ekstraktu ludzkich komórek raka sutka MCF-7 były zawarte w każdym żelu jako wewnętrzne laboratorium. standard. Wartości od 0 do 1933 jednostek stwierdzono w 397 pierwotnych guzach piersi. Wartości katepsyny D były znacząco wyższe (wartość Kruskala-Wallisa P <0,001) w 198 próbkach od pacjentów z chorobą węzłową (mediana, 69 jednostek) niż w 199 osobnikach od pacjentów z rakiem piersi bez węzłów (mediana, 36 jednostek ). W obu grupach rozkład był w przybliżeniu logarytmiczny (ryc. 2). W sześciu przypadkach poziomy katepsyny D mierzono również w sąsiadującej normalnej tkance piersi; chociaż poziomy wahały się od 26 do 187 jednostek w guzach, poziomy katepsyny D były zawsze niskie lub niewykrywalne (0 do 8 jednostek) w normalnej tkance [patrz też: mch obniżone, zhemolizowana krew, embolizacja tętniaka ]