Brak zakażenia HIV u dawców krwi z nieokreślonymi testami Western Blot na przeciwciała przeciwko HIV-1 ad

Dawcy, których wyniki były wielokrotnie reaktywne w teście immunoenzymatycznym i nieokreślonym w teście Western blot przy użyciu lizatu wirusa HIV-1 innego producenta niż ten użyty w teście immunoenzymatycznym, kwalifikowali się do włączenia do badania. Dla celów badania pozytywne testy Western blot dla HIV-1 zdefiniowano przez obecność dowolnych dwóch z następujących pasm: p24, gp41 i gp120 lub gp160.10. Wyniki testu donorowego uznano za nieokreślone dla wirusa HIV. -1, jeśli analiza Western wykazała co najmniej jeden prążek charakterystyczny dla HIV-1 (p17, p24, p31, gp41, p51, p55, p66, gp120 lub gp160), ale nie spełniała kryteriów pozytywnego wyniku. Tabela 1. Tabela 1. Wyniki badania dawstwa krwi na obecność przeciwciała HIV-1, lipiec 1986-wrzesień 1988. Spośród 507,169 donacji 1468 (0,29%) było wielokrotnie reaktywnych w teście immunoenzymatycznym, a zatem były testowane techniką Western blot. Spośród nich 10 było dodatnich, 312 było nieokreślonych, a 1146 było ujemnych w analizie Western blotting (Tabela 1). Dawcy nie byli uprawnieni do badania, jeśli mieli Western blot, który wykazywał jedynie prążki nietypowe dla HIV-1 lub jeśli byli wielokrotnie reaktywni w teście immunoenzymatycznym i nieokreślonym w analizie Western blot przy użyciu lizatu wirusowego od tego samego producenta, ale Western blot-ujemny, gdy inny wykorzystano lizat wirusowy producenta. Dawcy, którzy mieli niezdeterminowane wyniki Western blot przed określeniem kwalifikowalności, nie byli pytani o zachowanie wysokiego ryzyka przy przejęciu HIV. Spośród 312 dawców o nieokreślonych wynikach do badania zakwalifikowano 183 (59%). Dawcy ci skontaktowali się listownie i telefonicznie w okresie od lipca do listopada 1988 r. I poproszono o udział w kolejnym spotkaniu. Dziewięćdziesiąt dziewięć (54 procent) spośród 183 kwalifikujących się dawców zgodziło się wziąć udział. Przerwa między pierwotną dawką a kolejną oceną wynosiła co najmniej sześć miesięcy dla 87 (88 procent) z 99 uczestników (mediana, 14 miesięcy, zakres od do 30 miesięcy). Pisemną świadomą zgodę uzyskano od wszystkich uczestników, którzy mieli pewność, że dostęp do ich wyników badań, historii i danych osobowych będzie ograniczony do osoby przeprowadzającej wywiad i głównego badacza. Jednak donatorzy zostali poinformowani, że w przypadku wyniku Western blot, który został potwierdzony jako pozytywny dla HIV-1, Departament Zdrowia w stanie Minnesota zostanie poinformowany, zgodnie z wymogami prawa stanowego. Wywiady zostały przeprowadzone prywatnie przez pracownika banku krwi, który został przeszkolony w zakresie ustalania czynników ryzyka HIV. Osoba przeprowadzająca wywiad zwróciła 40 ml krwi w celu przeprowadzenia dodatkowych badań i otrzymała standardowy kwestionariusz do oceny obecności czynników ryzyka HIV, historii seksualnej, wszelkich wcześniejszych szczepień, ekspozycji na zwierzęta oraz historii choroby, w tym aktualnych leków. Charakterystykę demograficzną osób niebędących obywatelami uzyskano z kart historii wypełnionych przez darczyńców.
Od marca 1985 r. Do marca 1988 r. 17 dawców krwi, którzy byli nosicielami wirusa HIV-1 w badaniu Western blot, zostało zidentyfikowanych za pośrednictwem dwóch centrów krwi (w tym 10 dawców zidentyfikowanych podczas okresu badania). Departament Zdrowia stanu Minnesota wcześniej ocenił 16 z tych 17 dawców, 8 i próbek krwi od 16 dawców służących jako kontrole dodatnie pod względem HIV-1 w testach
[podobne: objaw tinela, rzucawka ciążowa, asumin skład ]